بی مقدمه

اونقدر ننوشتم و ننوشتم که پسورد وبلاگ رو فراموش کرده بودم.
ترس از دست دادن همه ی نوشته ها باعث شد دوباره این صفحه رو باز کنم و بنویسم.
خوندن خاطرات بچگیات بی تاثیر نبود و نیست. باز هم سعیمو می کنم که بنویسم. سعی می کنم.