البرز نازم، البرز ماهم، گل قشنگم، بچه پلنگم...
داشتن تو داشتن همه ی ثروت ها و لذت های دنیاست.
وقتی تو بغلم هستی و از اون فاصله ی نزدیک بهت نگاه می کنم، تنت رو بو می کشم، غرق لذتی می شم که وصف ناپذیره. وقتی مثل همین امشب موقع شیر خوردن بازیت می گیره، چندتا مک می زنی و بعد با یه جیغ کوتاه سرشار از شادی دستات رو تو دهنت می کنی و روتو برمی گردونی و وقتی صدات می کنم و برت می گردونم می خندی و موهامو چنگ می زنی حسی بی نظیر و دلنشین پیدا می کنم. عجب لذتی داره شنیدن صدای زیبا و خوش آهنگ تو وقتی خوابت می آد و همراه با من لالایی می خونی.
عاشق شیطنت هاتم مثل وقتی که دارم پمپرزتو عوض می کنم و تو با فشار پاهات کمرت رو از زمین بلند می کنی و می ری بالاتر و من و پمپرزت هم باید همراه تو بیایم بالاتر!
خیلی وقته که وقتی سرپا نگهت می داریم پاهات رو محکم فشار می دی به اون چیزی که روش وایسادی. صاف صاف! قربون پاهای خوشگلت برم. راه رفتنت الان خیلی بامزه ست. قدمات رو عقب عقب برمی داری. دنده عقب می ری! البته چند قدمی هم جلو می آی. همشم به خاطر اینه که وقتی سرپا می شی کل حواست می ره به پاهات. تو بغل هم که هستی همش انگار داری راه می ری، پای دوچرخه می زنی!
با مامان کلی تلفنی حرف می زنی. اصلا وقتی دارم حرف می زنم همش بهونه می گیری و تلفن رو می خوای. تا می ذارم رو پخش و صدا رو می شنوی، ساکت می شی و گوش می دی و بعد دست و پا می زنی و شروع می کنی به حرف زدن.
عاشق صدای نازتم. عاشق لبای خوشگلتم. عاشق دستای کوچولوتم که انگشتای منو از دو طرف گوشی تلفن می کشن. عاشق پا زدناتم. عاشق چشمای کنجکاوتم. عاشق اون دماغ خوشگلتم. عاشق ابرو بالا دادناتم. عاشق لثه های بی دندونتم. عاشق گوشای تیزتم!
عاشق بوی تنتم. عاشق پوست لطیفتم. عاشقتم، عاشقتم!