سلام ستاره.

داستان از اونجا شروع شد که وقتی نقاشی می کشیدی مداد رنگی رو به دست من می دادی و می گفتی بکش. می گفتم چی بکشم؟ و تو به گوشت اشاره می کردی. من یه گوش می کشیدم. تو لبخند می زدی و بعد به موهات اشاره می کردی...

تلویزیون روشن بود. ازم خواستی مدادرنگیات رو بیارم. کاغذ و مدادرنگیا رو جلوت گذاشتم و کنارت نشستم.

مداد بنفش رو برداشتی و شروع کردی به کشیدن. یه خط کشیدی و بعد به گوشت اشاره کردی. گفتم گوش کشیدی؟ گفتی: نه! گفتم پس چی کشیدی؟ به تلویزیون اشاره کردی. نگاه کردم و گفتم: گوگوش رو کشیدی؟؟ سرت رو به نشونه ی تایید تکون دادی. بعد یه خط دیگه کشیدی و باز به تلویزیون اشاره کردی. گفتم آقا رو کشیدی؟ گفتی: یه! (بله). بعد یه خط شبیه تیک کشیدی و به من اشاره کردی! (از بین همه ی خطهایی که کشیدی، مال خودم رو هیچ وقت یادم نمی ره.)

فرداش وقتی کاغذ و مدادرنگیات رو آوردم تا نقاشی بکشی، برای دومین بار سی دی قهوه ی تلخ رو برداشتی و ازم خواستی بذارم. گذاشتم. تا تیتراژ شروع شد شروع کردی به نقاشی. با رنگهای مختلف. هر خطی که می کشیدی یکی رو نشون می دادی.

حالا دیگه همه ی نقاشی هات سوژه دارن. یعنی حتما از اولش هم داشتن اما حالا همه رو برای من توضیح می دی: شخصیت های تلویزیونی و کارتونی، گیتار، وسایل بابا، اسباب بازیات، کتاب و دفتر و ...

داشتیم کتاب "اولین کلمات" رو نگاه می کردیم. به تصویر blocks که رسیدیم گفتم: blocks، مکعب خونه سازی!

بلافاصله بلند شدی و دستم رو کشیدی. پرسیدم چی شده؟ ازم خواستی بلندشم. بلند شدم. دست هم رو گرفتیم. دنبالت راه افتادم. به اتاق که رسیدیم، دستمو ول کردی و رفتی سراغ کمدت! تازه فهمیده بودم چی می خوای. جعبه ی مکعب های چوبیتو!

خیلی ذوق کرده بودم. جعبه رو ازم گرفتی و رفتی تو هال. نشستی کنار کتابت و شروع کردی به بازی با مکعب ها. روی هم می چیدیشون. برج درست می کردی. می ریختیشون پایین و منم مثل کارتون Tiny's playground برات می گفتم: And now the tower has collapsed! و تو خوشحال دست می زدی. بعد شروع کردی به بررسی مکعب ها. روی یکیشون عکس هلی کوپتر بود. روی یکی دیگه کشتی. با خوشحالی برشون داشتی و بردی به بابا نشونشون دادی.

یه مکعب رو - که روش یه U زردرنگ بود- برداشتی و گفتی: زرد!

یه مکعب رو - که روش یه D سبزرنگ بود - برداشتم و گفتم: D is for dog! 

بلافاصله به سمت تلویزیون چرخیدی و از تو میز، کتاب الکترونیکیت رو برداشتی. تو دقیقا می دونستی شعری که برات خوندم مربوط به چی بود! کتاب الفبا رو برات گذاشتم و تو شروع کردی به ورق زدن و گوش دادن. به Apple و Bird و Cat و Dog و  ... بعد ازم خواستی کتاب رو عوض کنم. کتاب موزیک رو می خواستی. گذاشتم. رسیدی به فلوت و هارمونیکا! دوباره بلند شدی و رفتی به سمت اتاق! این بار می دونستم چی می خوای: ساز دهنی!

یه موزیک در حال پخش بود. تو هم شروع کردی به خوندن و سر تکون دادن. کنار میز بودی و سرت خورد به گوشه ی میز. گریه کردی. بابا بغلت کرد، نوازشت کرد. آروم شدی.

فرداش وقتی همون موزیک رو می شنیدی دماغت رو چین دادی و به میز اشاره کردی.

گفتم موزیک یادم افتاد که مدتیه "ترنج"  یکی از آهنگای مورد علاقه ته.

یه روز زنگ زدم به خانوم آرایشگر و ازش وقت گرفتم تا موهای تو رو کوتاه کنم. گفتم می خوام همه ی وسایل مورد نیاز رو هم برات تهیه کنم تا هربار با خیال راحت وسایل مخصوص به خودت رو همراهمون ببریم. ایشون گفتن از اونجایی که خودشون قصد دارن آخر هفته برای خرید وسایل ضروری آرایشگاه برن بازار، این کار رو می کنن فقط باید چند روزی صبر کنیم. حالا هر روز گوشی رو برمی داری و می دی به من و می گی زنگ بزن. می گم به کی؟ به موهات اشاره می کنی!

می خواستم برات تخم مرغ درست کنم. جعبه ی تخم مرغ ها روی گاز بود. در یه چشم به هم زدن خودت رو رسوندی و جعبه رو کشیدی. پنج تا تخم مرغ ولو شد روی زمین. راستش رو بخوای اگه ترس از آلودگی تخم مرغ خام نداشتم و حتی اگه مطمئن بودم که دستت رو تو دهنت نمی کنی، می ذاشتم تا دلت می خواد چنگشون بزنی و باهاشون بازی کنی.

خونه رو جارو می زدم. بالش تابت روی زمین بود. گفتم البرز اینو بذار سرجاش. برش داشتی و انداختیش جلوی تاب. بعد هم برای خودت دست زدی و گفتی: بس (bes) : مرسی.

یه شب موقع بالا پایین کردن شبکه ها به اخبار رسیدم و دانشجوهای خلبانی. گفتم البرز بیا هواپیما. دویدی. بابا رو هم صدا زدی. یه کمی که نگاه کردی اومدی روبروی تلویزیون نشستی و با دقت به هواپیماها و پروازشون نگاه کردی!

و دیروز، باز شبکه ی چهار بود و این بار یه برنامه راجع به ماهی ها. سریع کتاب "صداهای اقیانوس" رو آوردی و تو بغلم نشستی. به دقت به ماهی ها نگاه می کردی و کلید صدای ماهی رو فشار می دادی.

می دونی این روزا عاشق تو بغل نشستناتم. اونقدر حس خوبی بهم می دی که دلم می خواد اون لحظه ها تموم نشن. همینطور تو بغلم بشینی و با هم کتاب بخونیم و من بوی تنت رو نفس بکشم.

گاهی وقتا که تو مشغول بازی هستی و من درازکش کتاب می خونم میای و سعی می کنی تو فضای بین من و کتاب! بشینی. یعنی تو همون چندسانتیمتر فضای خالی! عاشق همین کاراتم دوست داشتنی.

و:

برای اینکه دل منو آب کنی، در حالیکه قشنگترین لبخند دنیا روی لبهاته، از گوشه ی چشم بهم نگاه می کنی و مثلا چشمک می زنی! قربون اون نگاه زیبا و چشمک های دلربات برم ماه من.

البرز گلم،

با ذره ذره ی وجودم عاشقتم. دوستت دارم بی نهایت...